Consequenties aanscherpen klimaatbeleid voor Zuid-Holland.

Antwoord
FZ/GS/Alg
W.A. Minderhout (PvdA), H. Sahin (GroenLinks) en A.H.K. van Viegen (PvdD)
(d.d. 29 juni 2015)
Nummer
3051
Onderwerp
Aanscherpen klimaatbeleid
Aan de leden van Provinciale Staten


Toelichting vragensteller
Het hoofdlijnenakkoord van GS zegt dat ‘een toekomst waar schone en kostenefficiënte energie voorziet in onze energiebehoefte binnen handbereik’ is. Om dit ook daadwerkelijk te realiseren is ons een nieuwe provinciale energieagenda in het vooruitzicht gesteld om bij te dragen aan de landelijke en Europese doelstellingen (totaal incidenteel € 5 miljoen) en een energiefonds ter grootte van € 100 miljoen in het leven geroepen.


Onlangs heeft de Haagse rechtbank de uitspraak gedaan dat het klimaatbeleid in Nederland fors aangescherpt dient te worden. De rechter acht een reductie van 25 procent van de CO2-uitstoot in 2020 (in vergelijking met de situatie in 1990) noodzakelijk, in plaats van het huidige nationale streven om tot 17% reductie te komen.


In het licht van deze ontwikkelingen stellen wij u de volgende vragen:
1. Indien de uitspraak, eventueel ook na hoger beroep, stand houdt, wat betekent dit dan voor de te realiseren beleidsopgaven in Zuid-Holland? Wij ontvangen deze informatie bij voorkeur zo veel als mogelijk gekwantificeerd en opgesplitst naar energiebron.


Antwoord
De rechtzaak van Urgenda is gevoerd tegen de Staat der Nederlanden. Het provinciaal beleid op gebied van CO2 emissiereductie, dat vooral is verbonden met het energiebeleid, is daarbij niet in het geding. De coalitie heeft in het hoofdlijnenakkoord afgesproken dat de provinciale ambities op energiegebied overeind blijven. Daarnaast worden een nieuwe met partners van de provincie op te stellen energieagenda en € 100 miljoen revolverende middelen ingezet om die doelen ook daadwerkelijk c.q. sneller en of slimmer te halen.

2. Wat zijn dan de consequenties voor de volgende passage in het coalitieakkoord ‘Wij geven uitvoering aan de ruimtelijke inpassing van de huidige met het Rijk overeengekomen opgave oor windenergie op land. Daarboven zien wij geen ruimte voor een extra opgave windenergie op land’?
Antwoord


De provincie komt de afspraken met het rijk over wind op land na en levert daarvoor de noodzakelijke inspanningen om in 2020 het afgesproken vermogen van 735,5 MW te hebben gerealiseerd.


3. Wanneer kunnen wij de nieuwe provinciale energieagenda verwachten?
Antwoord
Medio 2016.

Den Haag, 29 september 2015
Gedeputeerde Staten van Zuid-Holland,
secretaris a.i., voorzitter,
drs. J.H. de Baas drs. J. Smit

Een Ander Nederland: de gemiste afslag van Bos.

Een voetnoot bij ‘De Vechtpartij

(Verschenen in Socialisme & Democratie, december 2014.)

Thijs Niemantsverdriet beschrijft in De Vechtpartij de aanloop naar de verkiezingen in 2006 als een cruciale periode in de recente geschiedenis van de PvdA. Aangezien de SP na die verkiezingen definitief doorbrak als serieuze electorale concurrent, noemt de journalist de PvdA-uitslag ‘erger dan de nederlaag van 2002.’ Niemantsverdriet wijt dat verlies onder meer aan de onduidelijke opstelling die Wouter Bos innam ten opzichte van samenwerking met SP en GroenLinks. Onder invloed van de schimmige ‘Mercuriusgroep’ wilde Bos tot kort voor de verkiezingen niets van linkse samenwerking – en zeker niet met de SP – weten. Toen hij om vijf voor twaalf alsnog van gedachte veranderde, leidde dat tot het ‘symbolische kopje koffie’ met Marijnissen en Halsema. Te laat een nietszeggend gebaar: geen wonder dat het door de media werd weggezet als ‘een lachertje.’

V.l.n.r.: Leo Platvoet, Jos van der Lans, Diederik Samsom en Tiny Cox.

 

Had het ook anders kunnen lopen? Ik denk het wel. Waar Niemantsverdriet helaas geen aandacht aan besteedt was het initiatief Een Ander Nederland van parlementariërs van PvdA, SP en GroenLinks. Door de overeenkomsten tussen de partijen te zoeken wilden we een gezamenlijke vuist maken tegen het uitgesproken rechtse beleid van Balkenende. Ik zat er als medewerker van initiatiefnemer Adri Duivesteijn bovenop. Adri, Staf Depla en Diederik Samsom vormden samen met de GroenLinks-senatoren Leo Platvoet en Jos van der Lans en de SP-senatoren Tiny Cox en Ronald van Raak de ‘kerngroep’.  Een Ander Nederland organiseerde een reeks van goedbezochte bijeenkomsten. Tijdens deze bijeenkomsten bleek dat de politieke verschillen overbrugbaar waren en – misschien nog belangrijker – ook op het persoonlijke vlak de wil tot samenwerking aanwezig was.

Een Ander Nederland kon, zo was de overtuiging van deze harde kern, de opmaat vormen tot linkse machtsvorming. De omstandigheden waren ernaar: alle drie de partijen zaten in de oppositie. Daarnaast leek het niet onredelijk om te denken dat samenwerking in de aanloop naar de volgende verkiezingen zou kunnen leiden tot een links machtsblok, waar men bij de kabinetsformatie niet om heen kon. Nu valt er op de haalbaarheid meteen wel wat af te dingen. Zo bestond de GroenLinks-delegatie voornamelijk uit opposanten tegen de D66-light koers van Halsema en hield Wouter Bos zich verre van het initiatief.

En toch was er volgens mij veel mogelijk geweest als Bos zich meer betrokken had getoond bij dit initiatief. De SP – zo was mijn indruk- zag op dat moment samenwerking met de PvdA als enige weg naar regeringsdeelname. Een Ander Nederland was dan ook voor hen de uitgelezen kans om dit te realiseren. We weten allemaal hoe het afgelopen is. Duivesteijn vertrok vlak voor de verkiezingen naar Almere, Bos kreeg een electorale opdoffer en de aangeslagen PvdA vormde vervolgens een kabinet met CDA en CU. De buitengesloten SP'ers voelden zich verraden en het veelbelovende initiatief stierf een stille dood.

Het grootste gevolg van deze gemiste afslag is, dat de SP nu bij het zoeken naar coalitiepartners  juist met een grote boog om de PvdA lijkt heen te gaan. De strategie, dat de socialisten alleen in het kielzog van de PvdA aan het bestuur zullen deelnemen, heeft men verlaten. Menige gemeente en provincie kent nu een bestuur met SP, maar zonder sociaal-democraten. Tekenend is Amsterdam, waar Laurens Ivens, mijn counterpart namens de SP binnen Een Ander Nederland, zijn partij met opvallend gemak een PvdA-loze coalitie binnen voerde.

Is het nu te laat om deze strategische misstap te herstellen? Je zou zeggen van niet. Als de VVD de SP al als een mogelijke coalitiepartner ziet, dan moet de weerzin tegen de SP die bij sommige PvdA'ers leeft toch als achterhaald beschouwd worden. Bovendien is er bij Van Ojik veel meer mogelijk dan destijds bij Halsema. Tegelijkertijd is de politieke werkelijkheid wel fundamenteel veranderd. De PvdA kan de SP nu alleen nog als volwaardige partner tegemoet treden en niet langer als het kleine afhankelijke broertje.

De noodzaak is allerminst verdwenen. Toen ik dit stuk vooraf aan Adri Duivesteijn liet lezen, reageerde hij: ‘Ook nu ben ik ervan overtuigd, dat alleen progressieve machtsvorming nog in staat is tot het afdwingen van een fundamenteel ander beleid. Dus niet met een 'progressieve' inbreng in een hoofdzakelijk rechts kabinet om verdere schade te voorkomen. Links zal moeten samenwerken, wil zij in dit tijdsgewricht nog een tegenmacht zijn.’  

 Willem Minderhout

Wilde GroenLinks altijd al 'Kunduz'?

Bij Pauw en Witteman onthulde Mark Rutte één opmerkelijk feit: volgens hem mislukte 'Paars Plus' omdat Job Cohen bleef zitten en daardoor GroenLinks onvoldoende aanleiding gaf om met de PvdA te breken en met VVD, D66 en CDA door te gaan.

'Paars Plus' is VVD, PvdA, D66 en GroenLinks. De PvdA is dus een onontbeerlijk onderdeel van Paars met of zonder GroenLinks als 'plus'.

Rutte legde dus niet uit waarom 'Paars Plus' bij de formatie niet kon maar waarom GroenLinks onder Femke Halsema terugschrok voor de combinatie die we tegenwoordig de 'Kunduzcoalitie' noemen: zonder PvdA, maar met CDA. Als dat zo is, dan heeft Sap de openlijke twijfel aan de 3% van de PvdA onder Samsom dus inderdaad dankbaar aangegrepen om dat te doen wat Femke Halsema tijdens de formatie nog niet durfde: breken met de PvdA om 'Kunduz' mogelijk te maken.

Opmerkelijk!!

Zie: Pauw en Witteman met Rutte

GroenLinks: 'Willen wij met zo'n combinatie (Kunduz) meedoen dan moet de PvdA zichtbaar weglopen'