Op donderdag 5 juli 2012 is nummer 17 van jaargang 9 actief geworden.
Ga naar www.deleunstoel.nl
Als u liever van papier leest: zorg dat er voldoende papier in de printer zit en druk op de knop onderaan de inhoudsopgave.
Het goede nieuws is dat wij er twee nieuwe schrijvers bij hebben: Abdelrachid Khalil en Rebecca van Putten. De eerstgenoemde probeert om te beginnen iets goeds tot stand te brengen en Rebecca heeft nu al Sehnsucht. Frits Hoorweg verbaast zich over ecologische fratsen en Sebastiaan Capel weet wel wat je moet doen met een extra stukje grond. Het plaatje erbij is van Renée van den Kerkhof.
De vakantie staat voor de deur. Daarom geeft Maeve van der Steen eettips en doet Katharina Kouwenhoven u een wandelidee aan de hand. Pas wel op je voeten, waarschuwt Peter Schröder. Dichtbij huis fietsen kan ook, met Thomas van der Steen. Een reis maken langs scheepvaartmusea is je-van-het volgens Dik Kruithof. Jaap van Lakerveld heeft tips voor wie oost- en voor wie westwaarts gaat. Henk Klaren is al weggeweest, aan zijn adviezen hebt u volgend jaar pas weer iets. Wereldtentoonstellingen zijn er volgens Peter Schröder helaas niet meer. Gewoon naar de film (La Delicatesse) met Hans Knegtmans kan ook altijd nog.
Claude Aendenboom betwijfelt in 'N beetje meer' het nut van taalstudie, maar Willem Minderhout doet in 'Boktorren en Beukennoten' toch een opzienbarende ontdekking.
Volgens Marcel Duyvestijn redt genot de wereld. Willem (One day stand) en Claude (Top secret) zullen daar vast veel troost uit putten.
Ga naar www.deleunstoel.nl
De plaatjes zijn van: Pepijn Lampe, Elène Klaren, Renée van den Kerkhof, Katharina Kouwenhoven, Peter Schröder, Leo Huizinga, Dik Kruithof en Henk Klaren.
Wij gaan even met vakantie. Het volgende nummer verschijnt 30 augustus.
Stuur dit bericht door aan vrienden, kennissen en familie; wat ons betreft uw hele adresboek!
Met vriendelijke groet namens de redactie,
Frits Hoorweg
donderdag 5 juli 2012
donderdag 14 juni 2012
Leve ons representatieve stelsel! Zes amendementen voor het ontwerpverkiezingsprogramma van de PvdA
De PvdA is voor
meer zeggenschap, maar zijn we ook voor directe democratie? Zes kant en klare amendementen op het ontwerpverkiezingsprogramma. Wie dient ze in?
Zijn verkiezingsprogramma’s
belangrijk? Ze geven altijd een beetje de
indruk dat het een foto van een partij in zijn zondagse pak is, waar je je
maandag niet veel van hoeft aan te trekken. Je moet je vooral niet blindstaren
op details van deze, zeker waar het de PvdA betreft, al te gedetailleerde
geschriften.
Er worden in die
programma’s echter wel ‘grote lijnen’ uitgezet.
In het ontwerpprogramma van de PvdA vinden die meestal mijn instemming,
soms een schouderophalen - het zal wel – en af en toe verbijstering.
Die verbijstering
trof mij toen ik het hoofdstuk ‘democratie en bestuur’ las. Het hoofdstuk begint uitermate inspirerend. ‘De PvdA streeft naar een sterke
samenleving en een sterke democratie, waarin burgers en gemeenschappen mede
vorm geven aan de publieke zaak en waarin burgers daadwerkelijk invloed kunnen
uitoefenen op het bestuur. In het klein in de buurt, op het werk, de school en
in het groot op het gemeentelijke, Nederlandse en Europese beleid.’
Halverwege dacht
ik echter dat ik een oud programma van D66 aan het lezen was. Het begint al met
de titel van het tussenkopje: ‘Een
directe en herkenbare democratie’. Nederland kent een representatieve
democratie en geen directe democratie en ik wil dat graag zo houden.
Volgens mij was en is
dat ook een PvdA-standpunt. In het beginselmanifest staat niet voor niets: ‘De democratische
rechtsstaat met haar parlementaire democratie, met het klassieke evenwicht van
machten en haar nadruk op grondrechten blijft echter centraal staan. Wel dient
zij een veelzijdiger karakter te krijgen, met meer varianten aan inspraak en bestuur.
Hoofdstuk 3.4.2 van het beginselmanifest heet niet voor niets ‘De representatieve
democratie’ waarbij ‘alle politieke macht gebaseerd
(moet) zijn op een mandaat van kiezers.
Dit leidt tot de
volgende amendementen:
Amendement 1
Het tussenkopje 2
‘Een directe en herkenbare democratie’:
het woord ‘directe’ vervangen door ‘representatieve’.
Amendement 2
De PvdA is voorstander van een correctief
referendum en van burgerinitiatieven als instrument voor politieke agendering.
Schrappen: ‘van een correctief referendum en’
Toelichting: Een representatieve democratie staat geenszins op gespannen voet met meer burgerparticipatie. ‘Correctieve referenda’ staan daar echter mee in schrille tegenspraak. Politieke vertegenwoordigers moeten ‘zonder last’ hun werk kunnen doen.
Amendement 3.
‘De PvdA streeft naar
vergroting van zeggenschap van burgers over de aanstelling van bestuurders, te
beginnen met de burgemeester. Dit kan bijvoorbeeld door het kiezen van de
burgemeester door de gemeenteraad te doen plaatsvinden, telkens onmiddellijk na
gemeenteraadsverkiezingen. Vervangen door: 'de PvdA is voor de door de
Gemeenteraad gekozen burgemeester'.
Toelichting:
Noch het direct
kiezen van de minister-president, noch het direct kiezen van de commissaris van
de koningin, noch het direct kiezen van de burgemeester past in ons
representatieve stelsel. Kamer, Staten
en Raad zijn de domeinen van de volksvertegenwoordiging. De PvdA stelt zich daarom al geruime tijd op
het standpunt dat - omdat een kroonbenoeming uit de tijd is – CdK’s en burgemeesters
dienen te worden gekozen door Staten en Gemeenteraad.
Amendement 4
‘ Ook wil de PvdA
de stemgerechtigde leeftijd vaststellen op 16 jaar. ‘ Geheel schrappen.
Toelichting: Komt volledig uit de lucht vallen. Nederlanders
zijn juridisch volwassen als ze 18 zijn. Er is geen enkele aanleiding om de
kiesgerechtigde leeftijd (actief en passief?) te verlagen. Beter onderwijs in geschiedenis en
maatschappijleer ware hier beter op zijn plaats.
Amendement 5
´De rol van ons Staatshoofd
moet op enkele punten worden herzien. De Koning(in) heeft in de toekomst geen
rol meer in de Raad van State. Bij kabinetsformaties is het gewenst dat de
Tweede Kamer het initiatief neemt in plaats van de Koning(in). In onze visie
blijft de Koning(in) wèl lid van de regering zodat de ministeriële
verantwoordelijkheid blijft bestaan.´
Geheel schrappen.
Toelichting: Hier wordt een niet bestaand probleem
opgelost, respectievelijk een nog niet bestaand probleem gecreëerd. Het voorzitterschap van de RvS is zuiver
ceremonieel, de rol van het staatshoofd bij de formatie is zuiver procedureel,
maar daardoor (juist) erg nuttig. Bovendien, zie Rutte, is het weliswaar
onfatsoenlijk, maar niet verboden als een (in)formateur zich niet aan deze
procedure houdt.
Amendement 6
‘De publieke sector
moet meer doen met minder mensen. Wij willen een kleinere rijksoverheid en minder
politici in gemeenten en provincies. ‘ Geheel schrappen.
Toelichting:
Een kleinere
rijksoverheid is geen doel op zich. Bezuinigen op het aantal politici getuigt ofwel
van een ‘weg met ons’-mentaliteit , ofwel
van een heimelijk verlangen de kiesdrempel te verhogen, of van beide. Tot slot: het programma mag best wat korter. Deze voorstellen zullen niet alleen de overtuigingskracht maar ook de leesbaarheid verhogen.
Willem Minderhout
Het concept-verkiezingsprogramma van de PvdA vind je hier >>>
Het beginselmanifest van de PvdA vind je hier >>>
donderdag 24 mei 2012
De Leunstoel nummer 14 van jaargang 9
Geachte lezers
Op donderdag 24 mei 2012 is nummer 14 van jaargang 9 actief geworden.
Ga naar www.deleunstoel.nl
Als u liever van papier leest: zorg dat er voldoende papier in de printer zit en druk op de knop onderaan de inhoudsopgave.
Terug van weg geweest: Hans Knegtmans! Hij is toch niet 'hinderlijk melancholiek' geworden? 'No woman, no cry,' Claude Aendenboom bezingt de wrakstukken van een liefde.
Pepijn Lampe maakte deze tekening erbij.
Willem Minderhout portretteert twee mensen die last hebben van 'de gesel van de groep'. Door een brief aan dezelfde Willem zoekt Marcel Duyvestijn hulp voor zijn kwalen.
Jaap van Lakerveld wandelt al dichtend langs de 'Waterweg' en zoekt poëtisch naar de klepel in het klokkenluidershuis. In Zürich maakt Dik Kruithof een reis om de wereld. Wat moet de Floriade nou in Amsterdam? vraagt Sebastiaan Capel zich af.
Henk Klaren kan 'Matthijs' wel lijden, maar is vooral vol van diens DWDD-recordings. Hoe was het aan boord van een lijnschip? een beeldverhaal van Peter Schröder. Vroeger had je Meccano, leerzaam spul volgens Claude Aendenboom. 'Toen kwam de magnetron' en brak er volgens Maeve van der Steen een nieuw tijdperk aan voor rondreizende artiesten.
Eelkje Colmjon speelt voor schepper in: 'Creatief met klei'. Frits Hoorweg beantwoordt een vraag van grote maaatschappelijke importantie. In de voortuin van Katharina Kouwenhoven speelt zich een heus Tv-drama af. Willem Minderhout is bij deel 14 beland van zijn berichten over Madame de Merteuil.
De plaatjes zijn van: Pepijn Lampe, Elène Klaren, Dik Kruithof, Katharina Kouwenhoven, Peter Schröder, Frits Hoorweg en Henk Klaren. De laatste maakte ook 'Echt gebeurd'(4)'.
Stuur dit bericht door aan vrienden, kennissen en familie; wat ons betreft uw hele adresboek!
Met vriendelijke groet namens de redactie,
Frits Hoorweg
Ga naar www.deleunstoel.nl
Op donderdag 24 mei 2012 is nummer 14 van jaargang 9 actief geworden.
Ga naar www.deleunstoel.nl
Als u liever van papier leest: zorg dat er voldoende papier in de printer zit en druk op de knop onderaan de inhoudsopgave.
Terug van weg geweest: Hans Knegtmans! Hij is toch niet 'hinderlijk melancholiek' geworden? 'No woman, no cry,' Claude Aendenboom bezingt de wrakstukken van een liefde.
Pepijn Lampe maakte deze tekening erbij.
Willem Minderhout portretteert twee mensen die last hebben van 'de gesel van de groep'. Door een brief aan dezelfde Willem zoekt Marcel Duyvestijn hulp voor zijn kwalen.
Jaap van Lakerveld wandelt al dichtend langs de 'Waterweg' en zoekt poëtisch naar de klepel in het klokkenluidershuis. In Zürich maakt Dik Kruithof een reis om de wereld. Wat moet de Floriade nou in Amsterdam? vraagt Sebastiaan Capel zich af.
Henk Klaren kan 'Matthijs' wel lijden, maar is vooral vol van diens DWDD-recordings. Hoe was het aan boord van een lijnschip? een beeldverhaal van Peter Schröder. Vroeger had je Meccano, leerzaam spul volgens Claude Aendenboom. 'Toen kwam de magnetron' en brak er volgens Maeve van der Steen een nieuw tijdperk aan voor rondreizende artiesten.
Eelkje Colmjon speelt voor schepper in: 'Creatief met klei'. Frits Hoorweg beantwoordt een vraag van grote maaatschappelijke importantie. In de voortuin van Katharina Kouwenhoven speelt zich een heus Tv-drama af. Willem Minderhout is bij deel 14 beland van zijn berichten over Madame de Merteuil.
De plaatjes zijn van: Pepijn Lampe, Elène Klaren, Dik Kruithof, Katharina Kouwenhoven, Peter Schröder, Frits Hoorweg en Henk Klaren. De laatste maakte ook 'Echt gebeurd'(4)'.
Stuur dit bericht door aan vrienden, kennissen en familie; wat ons betreft uw hele adresboek!
Met vriendelijke groet namens de redactie,
Frits Hoorweg
Ga naar www.deleunstoel.nl
vrijdag 11 mei 2012
Wilde GroenLinks altijd al 'Kunduz'?
'Paars Plus' is VVD, PvdA, D66 en GroenLinks. De PvdA is dus een onontbeerlijk onderdeel van Paars met of zonder GroenLinks als 'plus'.
Rutte legde dus niet uit waarom 'Paars Plus' bij de formatie niet kon maar waarom GroenLinks onder Femke Halsema terugschrok voor de combinatie die we tegenwoordig de 'Kunduzcoalitie' noemen: zonder PvdA, maar met CDA. Als dat zo is, dan heeft Sap de openlijke twijfel aan de 3% van de PvdA onder Samsom dus inderdaad dankbaar aangegrepen om dat te doen wat Femke Halsema tijdens de formatie nog niet durfde: breken met de PvdA om 'Kunduz' mogelijk te maken.
Opmerkelijk!!
Zie: Pauw en Witteman met Rutte
GroenLinks: 'Willen wij met zo'n combinatie (Kunduz) meedoen dan moet de PvdA zichtbaar weglopen'
donderdag 10 mei 2012
Twee vliegen in één klap
Door de onlangs losgebarste discussie over de 'Marokkaanse machocultuur' herinnerde me ik ineens een oud stukje dat ik ooit voor de Rode Reiger/Rauie Regah schreef (eenmalig omgedoopt tot 'Scharlaken Eiber'). Het blijkt na bijna tien jaar nog verbazend actueel te zijn. NB: het betreft hier satire, maar wellicht .... ;-)
"Nog hoogtepunten in deze Eiber, Willem?" "Ja, meneer Minderhout. El Houssine trekt ten strijde tegen discriminatie in de Horeca." "Van allochtonen?" "Sst, meneer Minderhout. Dat woord mogen we niet meer gebruiken van meneer Johan Chandoe. Te generaliserend" "Marokkanen dan?" "Marokkaanse Nederlanders, als ik het wel heb. Of meer in het algemeen Nederlanders met een niet-westerse landsaanduiding ervoor."
"Goede actie van El Houssine, maar het kan beter." "Hoe bedoelt u?" "Nou die niet-westerse Nederlanders die geweigerd worden, dat zijn toch voornamelijk jongens?" "Ik geloof het wel meneer Minderhout." "En wat willen die jongens? Dansen, drinken, roken en, als het meezit, jeweetwel." "U zegt het." "Dus allemaal dingen die ze van de AEL niet mogen en daarom moeten ze die Disco in kunnen! Want als ze niet naar binnen mogen, dan zijn de druiven zuur. Dan gaan ze religieus gemotiveerd afzien van dansen, drinken, roken en jeweetwel. Voor je het weet gaan ze dan ook nog uit protest tegen de zionistische entiteit de omgeving van de Sjoel onveilig maken. Ze moeten dus die Disco in.
Maar er speelt nog wat. Recent onderzoek wijst uit dat de vele importhuwelijken te wijten zijn aan het feit dat de niet-westerse Nederlandse meisjes de niet-westerse Nederlandse jongens te stom vinden om voor de Duvel te dansen en die jongens vinden die meiden juist weer veel te slim. Hoe komt dat? Omdat die jongens de hele nacht op pad moeten om een Disco te vinden waar ze naar binnen mogen en dan hebben ze geen tijd meer om te slapen, laat staan voor huiswerk. Die meiden mogen niks, dus die doen de hele avond alleen maar huiswerk.
Ik stel dus voor dat niet-westerse Nederlandse jongens altijd en overal moeten worden toegelaten op vertoon van minimaal één zuster. Scheelt een hoop zoekwerk en die zus wil vast niet iedere avond mee. Dus die jongens hebben meer tijd voor hun huiswerk, die meiden ietsje minder, zodat ze weer een beetje op gelijk niveau komen. En in die Disco komen ze er misschien achter dat niet alleen wat van ver komt lekker is."
"Geniaal idee, meneer Minderhout. Maar daar wil de PvdA vast niet aan." "Geen nood, Willem. Ik speel het door naar Ayaan. Misschien kunnen wij er in het kader van de inburgering een weekje NIVON Huis tegenaan gooien."
Verscheen eerder in De Scharlaken Eiber, Elektronisch Magazine van de PvdA afdeling Den Haag, Vierde jaargang, nummer 19, dinsdag 17 juni 2003.
"Nog hoogtepunten in deze Eiber, Willem?" "Ja, meneer Minderhout. El Houssine trekt ten strijde tegen discriminatie in de Horeca." "Van allochtonen?" "Sst, meneer Minderhout. Dat woord mogen we niet meer gebruiken van meneer Johan Chandoe. Te generaliserend" "Marokkanen dan?" "Marokkaanse Nederlanders, als ik het wel heb. Of meer in het algemeen Nederlanders met een niet-westerse landsaanduiding ervoor."
"Goede actie van El Houssine, maar het kan beter." "Hoe bedoelt u?" "Nou die niet-westerse Nederlanders die geweigerd worden, dat zijn toch voornamelijk jongens?" "Ik geloof het wel meneer Minderhout." "En wat willen die jongens? Dansen, drinken, roken en, als het meezit, jeweetwel." "U zegt het." "Dus allemaal dingen die ze van de AEL niet mogen en daarom moeten ze die Disco in kunnen! Want als ze niet naar binnen mogen, dan zijn de druiven zuur. Dan gaan ze religieus gemotiveerd afzien van dansen, drinken, roken en jeweetwel. Voor je het weet gaan ze dan ook nog uit protest tegen de zionistische entiteit de omgeving van de Sjoel onveilig maken. Ze moeten dus die Disco in.
Maar er speelt nog wat. Recent onderzoek wijst uit dat de vele importhuwelijken te wijten zijn aan het feit dat de niet-westerse Nederlandse meisjes de niet-westerse Nederlandse jongens te stom vinden om voor de Duvel te dansen en die jongens vinden die meiden juist weer veel te slim. Hoe komt dat? Omdat die jongens de hele nacht op pad moeten om een Disco te vinden waar ze naar binnen mogen en dan hebben ze geen tijd meer om te slapen, laat staan voor huiswerk. Die meiden mogen niks, dus die doen de hele avond alleen maar huiswerk.
Ik stel dus voor dat niet-westerse Nederlandse jongens altijd en overal moeten worden toegelaten op vertoon van minimaal één zuster. Scheelt een hoop zoekwerk en die zus wil vast niet iedere avond mee. Dus die jongens hebben meer tijd voor hun huiswerk, die meiden ietsje minder, zodat ze weer een beetje op gelijk niveau komen. En in die Disco komen ze er misschien achter dat niet alleen wat van ver komt lekker is."
"Geniaal idee, meneer Minderhout. Maar daar wil de PvdA vast niet aan." "Geen nood, Willem. Ik speel het door naar Ayaan. Misschien kunnen wij er in het kader van de inburgering een weekje NIVON Huis tegenaan gooien."
Verscheen eerder in De Scharlaken Eiber, Elektronisch Magazine van de PvdA afdeling Den Haag, Vierde jaargang, nummer 19, dinsdag 17 juni 2003.
De Leunstoel, nummer 13 van jaargang 9
Geachte lezers
Op donderdag 10 mei 2012 is nummer 13 van jaargang 9 actief geworden.
Ga naar www.deleunstoel.nl
Als u liever van papier leest: zorg dat er voldoende papier in de printer zit en druk op de knop onderaan de inhoudsopgave.
Claude Aendenboom diepte voor dit nummer een triootje op uit 1997. ‘Hoe houd je een nieuwe liefde fris?’ vroeg Marcel D. zich vorige keer af. Willem Minderhout weet het antwoord! Zelfs kookverhalen kunnen aanleiding zijn voor melancholie, ondervindt Maeve van der Steen. Het plaatje bij haar verhaal is van Elène Klaren.
Bij Peter Schröder pruttelt het rampennummer nog wat na. 'Diederik wie?' oud nieuws becommentarieerd door Jaap van Lakerveld. De familiegeschiedenis van Claude Aendenboom blijkt zwarte kanten te hebben.
Wat hoor ik daar toch? Oh, dat zijn de pratende apen van Willem Minderhout. Het verhaal over Nestor Verdaasdonk wordt door Carlo van Praag naar een verrassend einde gevoerd. Frits Hoorweg ontmoet in Wallonië de geest van Bob den Uyl.
In Zürich werd geschaakt, reden voor Dik Kruithof erheen te gaan. In het werelddorp van Sebastiaan Capel is niets meer wat het geweest is, tot zijn genoegen. Katharina Kouwenhoven constateert, met spijt lijkt het, dat er nog steeds geen grand cafés zijn.
Henk Klaren tenslotte portretteert het leven van alledag (Cartoon) en inventariseert de vele gedaanten van een lied: Jambalaya.
Vorige keer kondigden wij een interview van Willem Minderhout met Roos Vermeij aan, over haar rol in de Commissie de Wit. Vanwege politiek gedoe kon dat (nog?) niet doorgaan.
De plaatjes zijn van: Pepijn Lampe, Elène Klaren, Dik Kruithof, Katharina Kouwenhoven, Peter Schröder, Frits Hoorweg en Henk Klaren.
Stuur dit bericht door aan vrienden, kennissen en familie; wat ons betreft uw hele adresboek!
Met vriendelijke groet namens de redactie,
Frits Hoorweg
Ga naar www.deleunstoel.nl
Op donderdag 10 mei 2012 is nummer 13 van jaargang 9 actief geworden.
Ga naar www.deleunstoel.nl
Als u liever van papier leest: zorg dat er voldoende papier in de printer zit en druk op de knop onderaan de inhoudsopgave.
Claude Aendenboom diepte voor dit nummer een triootje op uit 1997. ‘Hoe houd je een nieuwe liefde fris?’ vroeg Marcel D. zich vorige keer af. Willem Minderhout weet het antwoord! Zelfs kookverhalen kunnen aanleiding zijn voor melancholie, ondervindt Maeve van der Steen. Het plaatje bij haar verhaal is van Elène Klaren.

Bij Peter Schröder pruttelt het rampennummer nog wat na. 'Diederik wie?' oud nieuws becommentarieerd door Jaap van Lakerveld. De familiegeschiedenis van Claude Aendenboom blijkt zwarte kanten te hebben.
Wat hoor ik daar toch? Oh, dat zijn de pratende apen van Willem Minderhout. Het verhaal over Nestor Verdaasdonk wordt door Carlo van Praag naar een verrassend einde gevoerd. Frits Hoorweg ontmoet in Wallonië de geest van Bob den Uyl.
In Zürich werd geschaakt, reden voor Dik Kruithof erheen te gaan. In het werelddorp van Sebastiaan Capel is niets meer wat het geweest is, tot zijn genoegen. Katharina Kouwenhoven constateert, met spijt lijkt het, dat er nog steeds geen grand cafés zijn.
Henk Klaren tenslotte portretteert het leven van alledag (Cartoon) en inventariseert de vele gedaanten van een lied: Jambalaya.
Vorige keer kondigden wij een interview van Willem Minderhout met Roos Vermeij aan, over haar rol in de Commissie de Wit. Vanwege politiek gedoe kon dat (nog?) niet doorgaan.
De plaatjes zijn van: Pepijn Lampe, Elène Klaren, Dik Kruithof, Katharina Kouwenhoven, Peter Schröder, Frits Hoorweg en Henk Klaren.
Stuur dit bericht door aan vrienden, kennissen en familie; wat ons betreft uw hele adresboek!
Met vriendelijke groet namens de redactie,
Frits Hoorweg
Ga naar www.deleunstoel.nl
dinsdag 8 mei 2012
De aantekeningen van Malte Laurids Brigge Hoofdstuk 7
De aantekeningen van Malte Laurids
Brigge Hoofdstuk 7
Rainer Maria Rilke
Dit uitstekende hotel is zeer oud, reeds in de tijd van koning Clovis stierf men daar in een beperkt aantal bedden. Momenteel wordt er in 599 bedden gestorven. Vanzelfsprekend fabrieksmatig. Bij zo'n enorme productie wordt iedere dood afzonderlijk niet zo goed uitgevoerd, maar daar komt het dan ook niet zo op aan. Het gaat om de massa. Wie is er tegenwoordig nog geïnteresseerd in een zorgvuldig uitgewerkte dood? Niemand. Zelfs de rijken, die het zich toch kunnen veroorloven om uitgebreid te sterven, beginnen nalatig en onverschillig te worden; de wens om een eigen dood te hebben wordt steeds zeldzamer. Nog eventjes en de eigen dood zal net zo zeldzaam zijn als een eigen leven.
Mijn god, alles is aanwezig! Men komt, men vindt een leven, kant en klaar, je hoeft het alleen maar aan te trekken. Men wil gaan, of men wordt daartoe gedwongen: hupsakee, wind je niet op: Voilä votre mort, monsieur. Men sterft zoals het uitkomt; men sterft de dood, die bij de ziekte hoort die men heeft (want sinds men alle ziekten kent, weet men ook dat de verschillende dodelijke aflopen een onderdeel zijn van die zíekten en niet van de mensen; de zieke heeft, zo te zeggen, zelf niets meer te doen).
In de sanatoria, waar immers graag en met zoveel dankbaarheid jegens artsen en verplegend personeel gestorven wordt, sterft men één van de door de inrichting gearrangeerde doden; dat wordt zeer op prijs gesteld. Als men echter thuis sterft, spreekt het vanzelf zo'n hoffelijke dood uit de betere kringen te kiezen, onlosmakelijk verbonden met een eerste klas begrafenis en alle toeters en bellen die bij die wonderschone gebruiken horen. Voor zo'n huis zie je dan de armen staan en ze kijken zich de ogen uit. Hun dood is vanzelfsprekend banaal, zonder al die heisa. Ze zijn al blij als ze er één vinden die een beetje past. Hij mag best wat ruim zitten, een mens groeit altijd nog wel een beetje.
Alleen wanneer hij niet sluit bij de borst, of je de keel dicht snoert, dan zit je in de problemen.
Rainer Maria Rilke
(vertaling uit het Duits: Willem Minderhout, 24-01-2004)
Rainer Maria Rilke
Dit uitstekende hotel is zeer oud, reeds in de tijd van koning Clovis stierf men daar in een beperkt aantal bedden. Momenteel wordt er in 599 bedden gestorven. Vanzelfsprekend fabrieksmatig. Bij zo'n enorme productie wordt iedere dood afzonderlijk niet zo goed uitgevoerd, maar daar komt het dan ook niet zo op aan. Het gaat om de massa. Wie is er tegenwoordig nog geïnteresseerd in een zorgvuldig uitgewerkte dood? Niemand. Zelfs de rijken, die het zich toch kunnen veroorloven om uitgebreid te sterven, beginnen nalatig en onverschillig te worden; de wens om een eigen dood te hebben wordt steeds zeldzamer. Nog eventjes en de eigen dood zal net zo zeldzaam zijn als een eigen leven.
Mijn god, alles is aanwezig! Men komt, men vindt een leven, kant en klaar, je hoeft het alleen maar aan te trekken. Men wil gaan, of men wordt daartoe gedwongen: hupsakee, wind je niet op: Voilä votre mort, monsieur. Men sterft zoals het uitkomt; men sterft de dood, die bij de ziekte hoort die men heeft (want sinds men alle ziekten kent, weet men ook dat de verschillende dodelijke aflopen een onderdeel zijn van die zíekten en niet van de mensen; de zieke heeft, zo te zeggen, zelf niets meer te doen).
In de sanatoria, waar immers graag en met zoveel dankbaarheid jegens artsen en verplegend personeel gestorven wordt, sterft men één van de door de inrichting gearrangeerde doden; dat wordt zeer op prijs gesteld. Als men echter thuis sterft, spreekt het vanzelf zo'n hoffelijke dood uit de betere kringen te kiezen, onlosmakelijk verbonden met een eerste klas begrafenis en alle toeters en bellen die bij die wonderschone gebruiken horen. Voor zo'n huis zie je dan de armen staan en ze kijken zich de ogen uit. Hun dood is vanzelfsprekend banaal, zonder al die heisa. Ze zijn al blij als ze er één vinden die een beetje past. Hij mag best wat ruim zitten, een mens groeit altijd nog wel een beetje.
Alleen wanneer hij niet sluit bij de borst, of je de keel dicht snoert, dan zit je in de problemen.
Rainer Maria Rilke
(vertaling uit het Duits: Willem Minderhout, 24-01-2004)
Abonneren op:
Posts (Atom)


