M.T.C. Cronin: prachtig, onvoltooid

M.T.C. Cronin: prachtig, onvoltooid

PARABEL/GEZANG/CANTO/GEDICHT

beautiful, unfinished, Salt Publishers, Cambridge UK 2003

(vertaling uit het Engels: Willem Minderhout, begin: 25-09-2004, vooralsnog ernstig onvoltooid)

---

Parabel 
Over de Erotische Worsteling
met Ware Stomheid
(Hoe We Spreken)

  I

Er is niet één ding dat ik niet
    als een parabel wil zeggen
Want in de geest zit een andere geest
    ergens zo ver achterin
    dat je hem nog niet hebt weten te bereiken
Hij grinnikt als degene die
    het lachen heeft uitgevonden.

  II

Ik ben ingesnoerd
    als met ambrozijn
    met mijn angst
Zij zit in mijn ogen en het bewustzijn
    hoe zij uitkijken
    door blindheid
    (Die vervelende vlekken.)

  III

Het is waar dat alle verhalen
    in helften geschreven worden
De woorden die een oude man tegen me sprak
    als ik een jonge vrouw ben
Zoveel regels alweer
    als ik schreef toen ik nog leefde
Verhaal van einden begonnen


XL

De zon heeft geen weet van ons
Toch kweken we metaforen
      van haar licht
Alle metaforen komen daar vandaan
      zelfs die van het duister
En ook die die de leegte proberen te vatten
      zijn schaterlach en verlossing

---

Zeven 
Geheimzinnige
Gezangen

V - Fortuinlijkheid

3 Drie keer de maan rond

En het is gewoon een spelletje
Houd het maar tegen je oor

Een ritje maken
de schaduwen stormen ons tegemoet
Onze vergissingen

Hij vroeg
Kunnen we nog verliefd zijn
als er modder
van de zon af valt
Terwijl de maan
haar knokkels over
mijn rug rolt

En ze antwoordde
langzaam
als een slak
Maak nog maar
drie rondjes
door de lucht
't Is veilig
wij wonen daar

---

Canto's 
Minus
Melodie

Canto van Morgen en Magdalena

En Oh! het was Maria
Maar ik kon niet aan
                       HAAR DENKEN
                                   Geen libido
Alleen geïndustrialiseerd blauw en wit
Niets als dat meisje op
                                   het bed

Verzadigde, en lichte ogen

En het gouden licht viel slechts
                          ooit door de
                                   ramen van een Kerk

En Maria zei
                         "Je bent slechts een kind"

Amme hoela!
Net als de borsten van het meisje zeker?
Verdorven bloed
En een prachtige manier
                            om haar benen te spreiden
                                       in het hete licht van de nacht

En toen ik wakker werd?
                            Maria en die verdomde Engelen ...

In een bepaald licht
is alles wat je hebt
een litteken

---

Canto van de Zware Arend

Het lichaam arriveerde vroeg
in de achterste wagen

Ik sliep rechtop zittend
in mijn moeders grote bed

en droomde van mijn broer, zoals hij gisteren
de berg afkwam

met de dode vogel
in zijn stem

Hij stond daar met de camera
terwijl ik zijn vleugels uitspreidde

totdat mijn onderarmen pijn deden
en mijn lichaam de dood voorspelde

van mijn hele familie
Als de arend te zwaar voor je is

zei hij
leg hem dan maar neer

Maar ik was verlamd door de lens
Onbeweeglijk en gevangen

zie je waar de mensen vandaan komen
Het betekent dat ik vandaag

in de kist kan kijken
en mijn oma's dichtgeknepen lippen kan zien

Je moet je in staat voelen om kritiek te geven
fluisterde een klein levend stemmetje

Maar verwacht niet dat het bekritiseerde ding
je antwoord geven zal

M.T.C. Cronin 

 

Vertaling: Willem Minderhout, 17-11-2005

De Stem (The Voice)

De Stem

Veilig in de betovering van het woud 
Lag ik en bekeek het dovend licht.
Zwak in de bleke hoge eenzaamheid
Door regen gewassen en door de nacht gesluierd.

'k Zag zilver en blauw en groen
en de donkere bossen werden duisterder nog
en vogels zwegen en de vrede groeide
en een diepe rust bekroop de heuvel

en er was geen zuchtje wind

En ik wist
dat dit het uur van het weten was
en de nacht en de bossen en jij
waren aanééngesmeed en ik zou spoedig
in de stilte de verborgen sleutel vinden
van al wat mij ooit verward en gepijnigd had -
waarom jij jij was en de nacht zo zoet
en de bossen waren een deel van mijn hart

En daar wachtte ik en hield de adem in
alleen; en langzaam groeide de heilige boom,
de boom die ik liefhad, samen met mij
één in het uur van het weten
nacht en de bossen en jij -

En plotseling
brak de hel los in mijn bos,
het kabaal van een dwaas in geveinsd gevaar
vallend en lachend in blinde gang
van stompzinnige voeten en een ruisende jurk,

en een stem die de eenzaamheid ontwijdde

de betovering werd verbroken, de sleutel werd me ontzegd
en eindeloos ratelde jouw schelle stem naast me
vrolijk de ene stomme opmerking na de andere

Jij kwam en kwaakte aan mijn zijde in het bos.
je zei: "het uitzicht is hier erg goed"
je zei: " 't Is fijn om eventjes alleen te zijn"
en "wat worden de dagen al weer lang", zei jij.
Jij zei: "mooi hè, die zonsondergang?"

Mijn God! Ik wou - Ik wou dat je dood was! 

 

Rupert Brooke  
Vertaling uit het Engels: Willem Minderhout 20-11-2003)

Vrouwenlijf ... (Cuerpo de Mujer)

Vrouwenlijf ... 

Vrouwenlijf, blanke heuvels, blanke dijen
In jouw overgave lijk je op de wereld
Mijn wilde boerenlijf ondermijnt je
En laat het kind uit de bodem van de aarde springen.

Ik ging alleen, als een tunnel. De vogeltjes vluchtten van me weg
En de nacht drong in zijn volle zwaarte tot mij door.
Om te overleven smeed ik je tot een wapen,
Tot een pijl voor mijn boog, een steen voor mijn slinger.

Maar het uur der wrake heeft geslagen, en ik houd van jou.
Je lichaam van huid, van mos, van gretige en stevige room.
Ah, de kruiken van je borsten! Ah, je dromerige ogen!
Ah, de rozen van je liefdesheuvel! Ah, je stem, langzaam en droevig.

Lijf van mijn vrouw, ik eis dat je bevallig bent.
Mijn dorst, mijn grenzeloze begeerte, mijn richtingloze gang.
Donkere beddingen waar de dorst eeuwig stroomt
En waar de vermoeidheid stroomt, en de pijn, de eindeloze pijn.


Pablo Neruda 

Cuerpo de mujer ..., Uit: Veinte poemas de amor y una canción desesperada. 

(Vertaling uit het Spaans, Willem Minderhout en Sofia Velasco, 17-07-2004)

Tot ziens aan de bergen! (Proshchanie s gorami)

Vladimir Vysotsky

Vladimr Vysotsky (1938 - 1980) was als zanger, dichter en acteur immens populair in de Sovjet Unie, maar - om het zacht te zeggen - niet zo geliefd bij de autoriteiten.

Hier volgt de vertaling van één van zijn liederen.

Tot ziens aan de bergen!  (Proshchanie s gorami) 

Naar het gekrioel van de straten, de verkeerstromen en de opstoppingen
Naar het stadsleven keren we weer, we komen terug, zoals dat gaat.
We dalen af van de bedwongen bergtoppen
En we laten ons hart achter,
we laten ons hart achter in de bergen.
Het geeft geen zin om er ruzie over te maken,
Ik weet het al heel lang:
Er is maar één ding beter dan de bergen,
En dát zijn de bergen die we nog niet beklommen hebben.

Wie wil er in de steek gelaten worden, zonder hoop?
Wie wil er opgeven, en ongehoorzaam zijn aan zijn hartewens?
We dalen af van de hoge bergtoppen, die we bedwongen  ...
Er is niets aan te doen: ook de goden daalden vroeger af uit de hemel.
Het heeft geen zin om er ruzie over te maken,
Ik weet het al heel lang:
Er is maar één ding beter dan de bergen,
En dát zijn de bergen die we nog niet beklommen hebben.

Veel prachtige liederen, veel woorden van hoop en liefde
Werden geïnspireerd door de bergen, en zij roepen ons voor eeuwig.
Maar toch moeten we afdalen, voor een jaar of voor een leven lang.
Maar we moeten terugkeren naar de bergen .... altijd weer.
Het heeft geen zin om er ruzie over te maken,
Ik weet het al heel lang:
Er is maar één ding beter dan de bergen,
En dát zijn de bergen die we nog niet beklommen hebben.


Vladimr Vysotsky  (vertaling uit het Russisch: Alec Vagapov; vertaling uit het Engels: Willem Minderhout, 12-12-2004.)

Kwikzilver laden met een hooivork (Loading Mercury with a Pitchfork)

Kwikzilver laden met een hooivork

Richard Brautigan

Hier verschijnt successievelijk een vertaling van Loading Mercury with a Pitchfork van Richard Brautigan (Simon and Schuster, New York, 1971).

Willem Minderhout

---

Picture provided by John F. Barber. (Thanks, John!)

---

INHOUD:

• Kraaien en Kwikzilver
• Liefde (compleet)
• Afdeling 3
• Groepsportet Zonder de Leeuwen(compleet)
• Veel Succes, Kapitein Martin
• Vijf Gedichten
• Montana / 1973
• PS (compleet)

---

Kraaien en Kwikzilver

Postkaart
 

Ik vraag me af of de vier en tachtig jarige Kolonel Sanders
er ooit genoeg van krijgt om Amerika rond te reizen
    om over gebakken kip te praten.

Kwikzilver laden met een hooivork

Kwikzilver laden met een hooivork
je vrachtwagen is bijna vol. De buren
zijn best wel trots op je. Ze
   staan om je heen en kijken toe.


Het is tijd om jezelf te trainen

Het is tijd om jezelf te trainen
om weer alleen te slapen
en het is zo godverdomde moeilijk.

De daad van: genegenheid met doodsverachting

De daad van: genegenheid met doodsverachting
verzekert de stabiliteit van de sterren
en hun plek aan het begin van
   alles.

Twee gozers komen uit een auto


Twee gozers komen uit een auto.
Ze staan ernaast. Ze
weten niet wat ze anders moeten doen.

Plaaggeesten als stoomaangedreven tennisbanen

Plaaggeesten als stoomaangedreven tennisbanen
bespoken de appels in mijn nietbestaande boomgaard.
Ik herinner me dat er daar alleen maar wormen te vinden waren
die in door maanlicht beschenen klokhuizen dansten in warme september
     nachten.

Kraaienmaagd


Met in de hoofdrol een beeldschoon meisje en drie
en twintig kraaien. Zij heeft blond haar. De kraaien zijn
intelligent. De regisseur is volledig geobsedeerd door het
het budget (te laag). De fotograaf is verliefd
geworden op het meisje. Zij kan hem niet uitstaan. De
kraaien zijn geduldig. De regisseur is een homoseksueel.
Het meisje houdt van hem. De fotograaf
dagdroomt over moord "Honderd vijf en
zeventig duizend. Ik was een dwaas!", zegt de regisseur
tegen zichzelf. Het meisje heeft de gewoonte ontwikkeld 's nachts
veel te huilen. De kraaien wachten op hun grote scene.

   En je zult gaan waar de kraaien gaan
   en je zult weten wat de kraaien weten.

   Nadat je al hun geheimen geleerd hebt
   en denkt zoals zij denken en je liefde
   hun veren streelt als de muren
   van een middernachtsklok, dan zullen ze wegvliegen
   en je meenemen.

   En je zult gaan waar de kraaien gaan
   en je zult weten wat de kraaien weten.


Informatie


Elke gedachte ik op dit moment heb
is geen ene klote waard want ik ben volledig
   uitgescheten.

Ben jij het Lam van je eigen Vergiffenis?


Ik bedoel: Kan je het jezelf vergeven / al
   die misdaden zonder slachtoffers?

Autobiografie (Poets het
als een zilverstuk


Ik sta op de begraafplaats van Byrds, Texas.
Wat zei Judy ook alweer: "Godvergeten is ook prachtig."
Een oude man, met kanker op zijn gezicht, die de begraafplaats
verzorgt, harkt een graf aan op zo'n manier dat het bijna
is alsof (poets het als een zilverstuk.
Een oude hond staat naast hem. Het is een hete dag: 40 graden.
Wat doe ik hier helemaal in west Texas, op
een begraafplaats? De oude man vraagt zich dat ook af.
Mijn aanwezigheid is een onderdeel geworden van zijn gehark. Ik weet
dat hij ook mij aan het poetsen is.

Autobiografie (Wanneer de maan
schijnt als een dode garage

    Wanneer de maan schijnt als een dode garage
reis ik met benzinegeesten terug langs al die platgetreden
mijlen van het verleden, zeven en twintig Model A mijlen per uur
in 1939, op weg naar waar ik ben vergeten.


Autobiografie (Vaarwel,
Ultraviolet


De telefoon rinkelt in San Francisco
     "Je spreekt met Ultraviolet."
Ik ken haar niet ik weet alleen dat ze
een filmactrice is.
Ze wil meet me praten.
Ze heeft een aardige stem.
We praten enige tijd.
Dan moet ze ergens heen.
     "Vaarwel."

 4   3 januari


Ik begon met een vergissing
maar ik beloof beterschap
en zal de dag op orde brengen.

Ze vermaken zich uitstekend

Ze vermaken zich uitstekend
     glazen wijn drinkend
en pratend over dingen
     die ze leuk vinden.

We ontmoeten elkaar, we proberen, er gebeurt niets, maar

We ontmoeten elkaar, we proberen, er gebeurt niets, maar
achteraf voelen we ons altijd opgelaten
als we elkaar tegenkomen. We kijken weg.

Weer naar huis weer naar huis
als een schildpad naar zijn balkon

Weer naar huis weer naar huis
als een schildpad naar zijn balkon
     en jij weet waar dat is.


Je zult onware
herinneringen aan me hebben
                                       (Voor Rilke)

Je zult onware herinneringen aan me hebben
als half ontwikkelde foto's
gedurende alle dagen van je leven, zelfs al
heb je me nooit ontmoet want ik heb
je gedroomd. Het is bijna morgen, de droom
uit.

Vinden is iets anders verliezen

Vinden is iets anders verliezen
Ik denk na over, betreur zelfs,
     wat ik verloor om dit te vinden. 

Impasse

Ik sprak een goede hallo
maar zij sprak een nog
      betere vaarwel.

Homage aan Charles Atlas

Een dagdroom oefent je geest
voor een ogenblik of twee als een onzichtbare
spier. Dan is het weg, volledig
      vergeten.

Op pure plotselinge dagen als onschuld

Op pure plotselinge dagen als onschuld
aanschouwen wij de heiligen en hun prioriteiten
    geponst in de lucht.


Opmerkelijk jong als een versgegraven graf

Opmerkelijk jong als een versgegraven graf
paradeert de dag in cirkels als een tol
    met vallende regen in zijn schaduw.

Pal naast de ochtendkoffie


Als ik dit nu opschrijf, dan
zal ik het 's ochtends hebben.
De vraag is: Wil ik
de dag hiermee
   beginnen?

Montana inventaris

Een insect met 140 kilometer per uur verpletterd
als safraan op de voorruit
en een witte wolk in blauwe lucht boven de
    in snelheid gemarineerde kever.

Eik

kraaien / de
kraaien / de
(de boom)

Ben

Ik telefoneer Oklahoma vanavond. De telefoon
gaat acht of negen keer over maar er is niemand thuis. Ben is
niet in zijn trailer geparkeerd in een weiland net buiten
Oklahoma City.

---

Liefde

3 September
(De Dr. William Carlos Williams
Vergissing


Ik had vreselijke last van slapeloosheid vannacht, geplaagd
door het verleden, het heden en de toekomst die
zich in alle detais aandienden
weet je: Oh, al die shit die door onze kop maalt!
Toen herinnerde ik me dat het de verjaardag van Dr. William Carlos
Williams was en daar kikkerde ik van op
tot het vrijwel ochtend was.

     NB:

     3 september is niet
     de verjaardag van Dr. William Carlos
     Williams. Het is de verjaardag
     van een vriendin.
     Dr. William Carlos Williams
     werd op 17 september geboren, in 1883.

     Interessante vergissing.



Vuurtoren


Met onze lichtbundels, raken we elkaar aan,
naast elkaar liggend
     als golven.
Ik draai me om en in haar
en kijk neer door het
kaarslicht om te zeggen,
"Hé, ik ben je aan het neuken."



Alles Heeft Met Ons Te maken


De gedachte dat haar handen
     zijn haar aanraken
maakt me kotsmisselijk.

Wat is er gebeurd?


Jij was het mooiste meisje
in je eindexamenklas op de middelbare school
     in 1927.

Nu heb je kort blauw haar
en niemand houdt van je,
zelfs je eigen kinderen niet.

Ze vinden het niet leuk om je over de vloer te hebben
want je werkt op hun zenuwen.

Ik zal je langzaam beïnvloeden
 
Ik zal je langzaam beïnvloeden
alsof je aan het picnicken
bent in een droom.
Er zullen geen mieren zijn.
     Het zal niet regenen.

Zichzelf Parapluend als een matig-ontworpen Engel


Zichzelf parapluend als een matig-ontworpen engel
wordt ze alweer verliefd: gedoemd tot een gebroken hart
want zo gaat het altijd met haar. Ik ben blij
     dat ze niet verliefd wordt op mij.

Hier Is Iets Prachtigs (Enz.
 
Hier is iets prachtigs (enz.
Ik heb zo weinig over dat je zou
     willen hebben.
Zijn kleur begint in je hand.
Zijn vorm is jouw aanraking.

Zo Mechanisch als een Trappenhuis


Zo mechanisch als een trappenhuis,
zo plechtstatig als een trappenhuis,
hebben ze elkaar na jaren zoeken
     gevonden.

Noot: Ik heb hier 'flight of stairs' vertaald als 'trappenhuis'. Dat is fout, maar ik wist niets beters te verzinnen. wm.

Wij waren het nieuws van elf uur


Wij waren het nieuws van elf uur
omdat wij terwijl de rest van de wereld
naar de bliksem ging de liefde bedreven.

Met de Veronderstelling van een Simpele Groet


Met de veronderstelling van een simpele groet
     kan het allemaal beginnen.
tot aan het je zelf in slaap huilen,
terwijl je je afvraagt waar ze in jezusnaam
     uithangt.

Het Seksuele Ongeluk


Het seksuele ongeluk
dat zich ontpopte tot je vrouw,
de moeder van je kinderen
en van het einde van je leven, is thuis
en kookt een maaltijd voor al je vrienden.

Zaken


Toen hij stierf liet hij zijn vrouw
drie benzinestations en een warenhuis na.
Zijn vriendin erfde twee supermarkten. 

Neuk me als gebakken aardappelen

Neuk me als gebakken aardappelen
op de meest prachtig hongerige
morgen van mijn godverdomde leven.

Bloemen voor een kraai


Jij hebt jouw vrienden.
    Ik heb de mijne.

---

Afdeling 3

Ben je er ooit geweest?


Ik zie aan je ogen dat ik je
de verkeerde vraag heb gesteld.
Ze staan bezorgd en afwezig. We zullen
het over iets anders hebben.

Atilla aan de poorten van het telecom-bedrijf


Ze zeiden dat
mijn telefoon
gemaakt zou zijn
       tegen zessen.
Ze garandeerden
       het.

De Amelia Earhart Pannenkoek


Het is mij niet gelukt een gedicht te vinden
voor deze titel. Ik ben jaren bezig geweest
er een te zoeken en nu geef ik het
         op.

Ik wil er niets van weten


Ik wil er niets van weten
Vertel het maar aan iemand anders.
Zij zullen het begrijpen en dat zal je
goed doen.

De laatste verrassing


De laatste verrassing is wanneer je je
langzaam maar zeker bewust wordt dat niets
je nog langer verrast.


Heldin van de tijdmachine


Als je haar toen ze vijftien was verteld had
dat ze op haar twintigste naar bed zou gaan
met kale mannen en het nog lekker zou vinden ook,
dan zou ze je erg abstract hebben gevonden.

Je hebt een geheim nodig om 'een geheim' te kennen

Je hebt een geheim nodig om 'een geheim' te kennen.
Dan heb je twee geheimen die elkáár
              kennen. Precies
wat je altijd wilde, ze staan
daar naar elkaar te kijken met hun
              pyama's aan. 

Vrijwillig Drijfzand


Ik las vanmorgen de Courant
alsof ik ging staan in vrijwillig
            drijfzand
en ik zag mijn schoenen verdwijnen in het nieuws
met nog vier en veertig dagen lente te gaan.

---

Groepsportret zonder de Leeuwen
                            met gebruik van natuurlijk licht.
 

Maxine


    Deel 1

Geen feest is
compleet
zonder jou.

Iedereen
weet dat.

Het feest
begint als
jij arriveert.

Robot

    Deel 2

Robot slaapt graag
tijdens lamge luie zomermiddagen.
Net als zijn vrienden
met de zon weerkaatsend van hen
als van conservenblikken. 

Fred kocht een paar schaatsen


    Deel 3

Fred kocht een paar schaatsen
Dat was twintig jaar geleden,
Hij heeft ze nog steeds maar hij
    schaatst niet meer.

Calvin luistert naar zeesterren

    Deel 4

Calvin luistert naar zeesterren
Hij luistert heel aandachtig naar ze,
terwijl hij in een strandplas ligt
    doornat
    met zijn kleren aan
maar luistert hij wel echt naar ze?

Liz bekijkt zichzelf in de spiegel


    Deel 5

Ze is erg terneergeslagen,
Niets ging goed vandaag,
dus gelooft ze niet dat
    ze er is.

Doris

   Deel 6

Vanochtend werd
er op de deur
geklopt. Je deed open.
De postbode stond
daar. Hij sloeg je in je
   gezicht.

Ginger

   Deel 7

Ze is blij
dat Bill
haar leuk vindt.

Vicky slaap met dode mensen

   Deel 8

Vicky slaapt buiten in de bossen
met dode mensen maar ze kamt
altijd haar haar in de morgen.
Haar ouders begrijpen haar niet.
En zij begrijpt hen niet.
Zij proberen het. Zij probeert het. De dode
mensen proberen het. Ze zullen er allemaal ooit
   wel uit komen.

Betty maakt heerlijke wafels

   Deel 9

Iedereen is het daar mee
   eens.

Claudia / 1923 - 1970

   Deel 10

Haar moeder, nog in leven,
   is 65.

Haar grootmoeder, nog in leven,
   is 86.

"Mensen in mijn familie
worden allemaal erg oud!"
           - zei Claudia altijd,
             lachend.

Wat een verrasssing
was dat.

Walter


   Deel 11

Iedere nacht: net voordat hij in slaap valt
hoest Walter. Omdat hij nooit in één
kamer met iemand anders geslapen heeft, denkt hij
dat iedereen hoest net voordat hij in slaap
    valt. Zo ziet zijn wereld eruit.

Morgan


   Deel 12

Morgan eindigde als tweede in de presidentsverkiezingen
op zijn middelbare school in 1931.
Hij is daar nooit overheen gekomen.
Sindsdien is hij niet meer geïnteresseerd
in mensen. Daar kan je niet op rekenen.
Hij werkt nu al meer dan dertig jaar
als nachtwaker bij dezelfde fabriek.
Om middernacht loopt hij tussen de stille apparaten.
Hij doet net alsof het zijn vrienden zijn die erg veel
van hem houden. Zij zouden op hem
   gestemd hebben.


Molly


   Deel 13

Molly is bang om naar de vliering te gaan
Ze is bang dat als ze daar heen zou gaan
en de doos zou zien met de kleren die ze
twintig jaar geleden droeg,
   ze in huilen uit zou barsten.

 "Ah, Grote Verwachtingen!"

   Deel 14

Sam zegt graag: "Ah, Grote Verwachtingen!"
op zijn minst drie of vier keer in ieder
gesprek. Hij is twaalf jaar oud.
Niemand weet waar hij het over heeft als
hij het zegt. Soms voelen mensen zich er
   nogal onprettig door.

---

P.S.

Niemand weet wat de ervaring waard is


Niemand weet wat de ervaring waard is
maar het is beter dan duimen te draaien
            vertel ik mezelf keer op keer.

---

Richard Brautigan
Loading Mercury with a Pitchfork 

(Vertaling uit het Engels: Wilem Minderhout begonnen 17-01-04 . Wordt vervolgd tot het af is.)

Hoe beestachtig is de bourgeois (How Beastly the Bourgeois is)

Hoe beestachtig is de bourgeois

Hoe beestachtig is de bourgeois
vooral de mannetjes van de soort --

Representatief, uitermate representatief --
zal ik er voor u een presentje van maken?

Is hij niet knap? Is hij niet gezond? Is hij niet een prachtexemplaar?
Ziet hij er niet uit als een frisse, schone Nederlander aan de buitenkant?
Is hij niet God's eigen evenbeeld, zoals hij dagelijks door het land zwerft achter een patrijs, of een klein rubber balletje aan?
zou jij ook niet zo willen zijn? In goeden doen en helemaal het heertje?

Oh, maar wacht!
Confronteer hem met een nieuw gevoel, druk hem met zijn neus op de behoeften van een ander,
leg eens een moreel probleempje op zijn deurmat, laat het leven eens een nieuw beroep doen op zijn oordeelsvermogen
en kijk dan toe hoe hij klef wordt, als een nat schuimgebakje.
Kijk toe hoe hij compleet in verwarring raakt: of hij wordt dwaas, of hij zet een grote bek op.
Kijk gewoon eens naar het schouwspel, als er een onverwacht beroep op zijn intelligentie wordt gedaan,
een nieuwe levensvraag.

Hoe beestachtig is de bourgeois
vooral de mannetjes van de soort --

Netjes verzorgd, als een champignon
staat hij daar, zo gladjes, rechtop een lust voor het oog  --
en als een schimmel, terend op de resten van een verloren leven
zuigt hij zijn leven uit de dode bladeren van een groter leven
dan dat van hemzelf.

Maar toch, ook hij is niet meer vers, hij is hier al te lang geweest.
Raak hem aan, en je zult merken dat hij van binnen al verdwenen is
net als een oude champignon, wormstekig en hol
onder een gave huid en een statig uiterlijk.

Vol met borrelende, wormstekige, lege gevoelens
tamelijk akelig --
Hoe beestachtig is de bourgeois!

Ze staan daar met duizenden, deze verschijningen, in het klamme Nederland
wat jammer dat ze niet allemaal omver geschopt kunnen worden
als verlepte paddestoelen, achtergelaten om verder weg te rotten, en weg te zakken in Neerlands bodem..

D.H. Lawrence

(vertaling uit het Engels: Willem Minderhout, 07-02-2004)

De optimist (The Optimist)

De optimist (The Optimist)

De optimist metselt zichzelf veilig in, in zijn cel
en verft de wanden hemelsblauw
en barricadeert de deur
en zegt dat hij zich in de hemel bevindt.

D.H. Lawrence
(vertaling Willem Minderhout, juni 2004)